نویسنده :
مرتضی موسوی - ساعت ٩:٤۸ ق.ظ روز دوشنبه ۱٥ مهر ،۱۳۸۱
اين مقاله به مناسبت اولين سالگرد در گذشت مرحوم فريدون فروغي نوشته شده است .
شرمساري عجيبي بر تمام وجودمان نقش بسته است و توگويي اين بدوجداني هاي تاريخي مان در سراسر وجودمان دميده است و ما را كه در روزمرگي گرفتار امده ايم هر روز بيش از پيش غارت ميكند ، هر روز هنرمندي در گوشه و كنار خاك پاكمان رخت بر ميبندد و باز هم ما ميمانيم و بي توجهي هاي رسانه ها و مرده پرستيمان كه هر كدام داستاني تكراي شده است.
فرهاد رفت ، نه در گمنامي و تنهايي كه با شوري بسياري و قابل ستايش همانطور كه استحقاقش را داشت ، قبل از او نيز مازيار رفته بود اما هر دوي اين عزيز اين بخت بلند را داشتند كه بعد از انقلاب ايران البومي از خود را روي پيشخوان نوار فروشي ها ببينند و سهم و اقبال مرحوم فرهاد مهراد بسيار بيشتر از مازيار بود كه او چند كنسرت را در داخل و خارج ايران اجرا كرد و در اين اواخر فيلم ويدئويي اونيز در دسترس علاقمندانش قرار گرفت اما من ميخواهم از كسي بنويسم كه امروز سالگرد درگذشتش است ، و از او كسي چيزي ننوشت جز چند تن كه درود بر انان و شوري برايش به پا نشد انطور كه شايسته اش بود و شانس اين را هم نيافت كه البومش را در كاست فروشي ها ببيند و تنها يك كنسرت حاصل 23 سال گوشه نشيني و كم توجهي مسئولين به اين ستاره هميشه درخشان موسيقي ايران انهم در جزيره كيش بود.
مرحوم فريدون فروغي اين عزيز از دست رفته كه با تنها 4 البوم در طول زندگيش به انچنان محبوبيت و علاقه در ميان جوانان ان دوران و حتي با تمام كمبود تبليغات و معرفي براي نسل جديد در بين جوانان بعد از انقلاب هم از جايگاه بسيار خوبي برخوردار شد و اين است هنر والا و بدون تملق ،بي ريا براي دلش خواند و براي دلش گفت و بر دل نشست.
خيلي از ما با فروغي و ترانه هايش رشد كرديم و بزرگ شديم ، عاشق شديم ، حرفهاي قشنگ زديم و ترانه هايش را از بر كرديم و با ان زمزمه كرديم ، با انها سفر كرديم در جاده ها با ترانه ها رفتيم و در كنار دريا با انها گريه كرديم و موجها را نظاره گر بوديم ، ...
اما موجي عظيم امد و خبري ناگوار اورد و ترانه در هم پيچيد و فروغي در غربتي به بزرگي ترانه هايش و صداي ماندگارش از ميانمان رفت و لحظه اي فكر كرديم اين موج سيلي شده است و تمام خاطراتمان را از ميان دارد ميكند ، تمام خاطات زيبايمان را !
سيل كه فروكش كرد ارام به اطرفمان نگريستيم و از نو انديشه ساختيم : اري فروغي و خاطراتمان نخواهند مرد همه ان زيبايي ها و عشقها و لحظه هاي قشنگ ، و ترانه هاي جاودان همگي خواهند بود هميشه و هميشه ،
نميدانم سالگرد درگذشتش را در تقويم ذهنتان سپرده بوديد يا نه ؟ خوستم چند خط بنويسم تا كمي از او يادي شده باشد راستش نميخوام عقيده اي بر كسي تحميل كنم و بگويم صداي فروغي زيبا بود اما فكر ميكنم اگر بگويم او صدايي به واقع منحصر به فرد داشت همه بر اين مسئله متفق القول باشند.
يكسال گذشته است و گويي همين چند ماه پيش بود كه از ميانمان رفت و اي كاش كمي بيشتر از او مينوشتيم و اي كاش كمي به تنهايش ميانديشيديم و اي كاش ميماند و باز برايمان ميخواند و هزار اي كاش ديگر كه انقدر اين اي كاشها را گفتيم و نوشتيم زبانمان به درد امد و دستانمان پينه بست.
روحش شاد و قرين رحمت بي كران الهي باد. فرشاد عابديني سپهر
از سایت گویا
1381/7/13
نظرات ()
